Peluszka ze zbozem

Pudełka ozdobne W uprawie współrzędnej ze zbożem nawożenie fosforem powinno również wynosić 60 -80, potasem 120- 160 kg/ha; ponadto przed siewem należy zastosować azotu około 40 i pogłównie w miarę potrzeby 20 - 40 kg/ha. Konieczny jest jak najwcześniejszy termin siewu, najlepiej na przełomie marca i kwietnia. Peluszki wysiewa się taką ilość, by na 1 m2 rosło około 25 roślin, a zboża około 350 roślin. Rośliną podpórkową może być owies, odwaniana zrejonizowana, najlepiej plonująca lub mieszanka po 50% owsa i jęczmienia. Na glebach odpowiadających peluszce dobrze udaje się jęczmień. W latach suchych zdobywa on znaczną przewagę, natomiast w latach mokrych lepiej plonuje owies. W sumie corocznie łączny plon takiej mieszanki jest wyższy niż peluszki z samym owsem. Inne gatunki zbóż albo zmniejszają łączny plon nasion mieszanki i udział w nim peluszki, albo są podatne na wyleganie. Rozstawa rzędów przy siewie współrzędnym wynosi 15 cm, a głębokość siewu 4 cm. Pielęgnacyjne bronowanie wykonuje się, gdy owies wytworzy trzeci listek. Peluszka jest już wówczas ukorzeniona i pomimo płytkiego siewu nie jest niszczona przez bronę. Peluszka też często jest uprawiana na mieszankę z grochem z przeznaczeniem na paszę dla świń. Nasiona grochu, czy peluszki zawierają w sobie 20- 25 % białka ogólnego. Warto je uprawiać także w mieszankach ze zbożami, co dodatkowo wzbogaca karmę dla zwierząt. Mieszanki strączkowo- zbożowe najczęściej uprawia się na ziarno lub właśnie na paszę. Można je także uprawiać na zielonkę oraz zielony nawóz. W porównaniu z zasiewami jednogatunkowymi, uprawa mieszanek wyróżnia się bardziej stabilnym plonowaniem, mniejszym zachwaszczeniem, łatwiejszym dosychaniem ziarna, lepszą zdrowotnością nasion, większą odpornością na wyleganie, w szczególności w przypadku grochu, bardziej efektywnym wykorzystaniem azotu oraz większą wartością biologiczną białka. Mieszanki tego typu można uprawiać na wielu rodzajach gleb, z wyjątkiem tych bardzo żyznych, czy podmokłych, ponieważ na nich rośliny takie jak peluszka przedłużają swój okres wegetacyjny i w związku z tym opóźniają zbiory. N najczęściej uprawiane są one po zbożach w 3. bądź 4. roku po nawożeniu obornikiem.