Lucerna

http://mgokozarow.pl/chomik-w-domu-jak-o-niego-dbac Lucerna jest rodzajem roślin jednorocznych, dwuletnich lub tez bylin z rodziny bobowatych. Można wyróżnić aż 100 gatunków tej rośliny, które występują przede wszystkim na stepach Azji, Europy oraz Afryki. Rozwój pędów lucerny, nostrzyka i komonicy przebiega jednocześnie z rozwojem pierwszych liści. Gatunki koniczyny rozwijają dłuższy czas po wschodach tylko rozetę liści i skrócone pędy, a dopiero później pędy wysokie. Jednokośne formy esparcety i przelot tworzą pędy owocujące dopiero w drugim roku. Większość gatunków rozwija pędy proste, stojące, mniej lub więcej rozgałęzione, nadające się do użytkowania kośnego. Pewną skłonność do płożenia wykazuje lucerna oraz niektóre ekotypy komonicy. Typową rośliną pastwiskową o pędach płożących jest koniczyna biała. Tempo wzrostu po skoszeniu jest szczególnie szybkie u lucerny mieszańcowej, komonicy zwyczajnej i koniczyny perskiej. Wszystkie gatunki koniczyny, lucerny i komonicy: wielokośne formy esparcety kwitną już w roku siewu. Nostrzyk dwuletni osiąga pełne kwitnienie w drugim roku. Kwitnienie wszystkich gatunków trwa długo i przebiega nierównomiernie, zależy w dużej mierze od długości dnia. Jako rośliny długiego dnia rozwijają one organy generatywne szybciej w okresie letnim. Obok światła, w procesie kwitnienia odgrywa ważną rolę temperatura oraz stosunek C :N. Wiele gatunków lucerny uprawia się na paszę, zielonkę, siano, kiszonkę oraz susz. Są więc one roślinami pastewnymi. Charakteryzują się one wysoką wartością pokarmową, nie mają zbyt dużych wymagań w kwestii nawożenia azotem. Po uprawie lucerny pozostaje duża ilość resztek pożniwnych, które wzbogacają glebę i użyźniają ją. Lucerna najlepiej udaje się na glebach o odczynie alkalicznym, czyli o wartości pH powyżej 7. Odpowiednie pod jej uprawę są również gleby, które szybko ulegają nagrzewaniu, przewiewne oraz przepuszczalne. Dobre przedplony dla lucerny oraz jej mieszanek z trawami są rośliny okopowe uprawiane na oborniku. Nie gorsze są również zboża jare bądź ozime, ale dopiero w drugim roku po oborniku. Uprawa tego typu roślin po gatunkach motylkowych lub strączkowych jest niekorzystna dla stanu zdrowia roślin, ze względu na wzmożone występowanie szkodników oraz chorób.