Uprawa wyki

sklep z gadzetami  Wyka pochodzi z grupy roślin motylkowych jednorocznych. Jest ona rośliną jarą, której okres wegetacyjny trwa od 125 do 145 dni. Występuje w warunkach klimatu umiarkowanego chłodnego i wilgotnego. Jest mało wrażliwa na warunki klimatyczne, ale trzeba zaznaczyć, że nie najlepiej radzi sobie z długotrwałą, nie ustępującą suszą. W siewie czystym jest uprawiana na zielonkę, zaś w mieszance z innymi roślinami na paszę dla zwierząt. W uprawie od lat znajdują zastosowanie odmiany: Czyżowskich, Szelejewska i Opolanka. Różnią się one raczej cechami morfologicznymi, nie wpływającymi na plonowanie i zawartość składników pokarmowych. Z uwagi na to, że wyka jara ma nieco krótszy okres wegetacji niż bobik, łubin i peluszka, niemal zawsze jeszcze można zasiać po niej w optymalnym terminie pszenicę ozimą. Dlatego często jest ona wysiewana, zwłaszcza na północy kraju, zamiast bobiku ze stratą dla gospodarstwa. Ze względu na warunki atmosferyczne może być uprawiana na terenie całego kraju. O jej plonowaniu, zwłaszcza w latach suchych, decyduje jakość gleb. Roślina ta bowiem wymaga gleb zwięzłych, dobrze utrzymujących wilgoć i zasobnych w składniki pokarmowe. Nie są dla wyki przyjazne warunki gleby piaszczystej, płytkiej, kamienistej, czy wapniowej. Najczęściej przedplonem dla niej są zboża. Wyka wytwarza dużo delikatnej zielonej masy, liście nie są pokryte woskowym nalotem, stąd ma bardzo duże wymagania pod względem wody. Na słabszych glebach IV klasy w latach suchych bardzo słabo wiąże strąki, a czasem nawet zasycha, mimo że osiągnęła już fazę kwitnienia. Na glebach średnio zwięzłych klasy IV z powodzeniem może zastąpić ją groch polny. Na nasiona wykę jarą najlepiej uprawiać po zbożach, w 3 - 5 roku po nawożeniu obornikiem. Wyka ozima jest bardzo odporna na przymrozki, ale należy zwrócić uwagę na to, że wraz ze wzrostem, wymagania danej rośliny rosną. Wyka ma dosyć duże wymagania świetlne. Istnieją natomiast różnice między wyką ozimą, a siewną w względzie zapotrzebowania na wodę. Pierwsza z nich charakteryzuje się dosyć niskimi potrzebami w kwestiach wilgoci, a przeciwieństwie do drugiej- siewnej, która ubóstwia obecność dużej ilości wody. Najlepiej udaje się na glebach żyznych z dużą zawartością próchnicy. niklowanie chemiczne