Pobieranie pokarmy przez rzepak

Rytm pobierania pokarmów uzależniony jest przede wszystkim od przebiegu pogody i warunków siedliska. Czynnik odmianowy ma tylko nieznaczny wpływ na ten proces. Rzepik ozimy gromadzi najintensywniej potas przed kwitnieniem, azot i fosfor w początku lub w okresie kwitnienia, a wapń i magnez w okresie dojrzewania. Rzepik ozimy nawozi się wg zasad podanych dla rzepaku ozimego, z tą różnicą, że stosuje się mniejsze dawki azotu i fosforu, zachowując przy tym dawki potasu jak dla rzepaku. Pod względem odczynu rzepik ma podobne wymagania jak rzepak. W naszych warunkach klimatycznych sieje się rzepik o 10-14 dni później od rzepaku, w klimacie łagodniejszym nawet o 3 - 4 tygodnie później. Opóźnienie siewu poza wskazany termin obniża plony, podobnie jak opóźnienie siewu rzepaku. Wysiewa się 8 kg/ha w rozstawie 30-33 cm, a w gorszych warunkach 25 cm. W północnej części Środkowej Szwecji — w ostrych warunkach klimatycznych — sieje się rzepik w rozstawie rzędów 12 -15 cm i uzyskuje wyższe plony niż w szerokich rozstawach. Nasiona .siewne powinny odpowiadać normom podanym dla nasion rzepaku. Pielęgnowanie, zbiór i omłot odbywa się według zasad omówionych przy uprawie rzepaku ozimego, rzepik jednak zbiera się o 7 - 14 dni wcześniej od rzepaku. Rzepak ozimy znajduje się o wiele lepiej w warunkach ostrej zimy, niż odmiana rzepaku ozimego. Co do nawozów mineralnych, pod uprawę rzepiku stosuje się ich o 20 % mniej niż w przypadku rzepaku. Nasiona rzepiku mają kształt kulisty i są dosyć drobne. Przybierają barwę ciemnobrązową z domieszką jasnej czerwieni. Rzepak ozimy charakteryzuje się dużymi wymaganiami pokarmowymi, przy czym jednak posiada nikłą zdolność pobierania pokarmów, które są zawarte w trudno rozpuszczalnych związkach występujących w glebie. Skutkuje to obowiązkiem nawożenia gruntu pod uprawę rzepaku silnie za pomocą obornika oraz nawozami mineralnymi. Na wysokie wymagania co do nawożenia rzepaku wskazuje duża ilość składników pokarmowych w jego plonie. Ponadto dzięki długiemu korzeniowi polowemu, który sięga do 1,5-2 m głębokości, może pobierać wodę i składniki pokarmowe z głębokich pokładów gleby. Roślina ta posiada dosyć silne, ale nieliczne korzenie boczne. Korzenie rzepaku mają małą zdolność przenikania warstwy ornej. Rzepak ozimy najmniej składników pokarmowych pobiera porą jesienną. Po wznowieniu wegetacji, na wiosnę, ta czynność nasila się. W przypadku rzepaku istnieje duże zapotrzebowanie na potas jeszcze w początkowym okresie kwitnienia, a potem po przekwitnięciu jego wymagania przenoszą się na większe ilości magnezu, fosforu, azotu i wapnia.