Zielona masa straczkowych

Dieta Ćwiczenia Rośliny strączkowe są cenione również dlatego, że dostarczają znacznych ilości zielonej masy wartościowej pod względem pastewnym. Uprawa na zieloną masę jest znacznie łatwiejsza niż na nasiona. Plony są oczywiście również uzależnione od warunków przyrodniczych i szeregu czynników agrotechnicznych. Do najbardziej zwiększających plon należą: żyzna gleba, dostatek wody i temperatura niezbyt niska, nie sprzyjająca procesowi jaryzacji. Dzięki temu roślina przez dłuższy czas zwiększa masę wegetatywną. Z czynników agrotechnicznych największy wpływ na zwiększenie plonowania roślin strączkowych wywierają: stanowisko o silnym następczym działaniu obornika, obfite nawożenie potasem i fosforem oraz umiarkowane azotem, opóźniony termin siewu — w stosunku do optymalnego przy uprawie na nasiona — o około 10 dni i dostateczna zwartość łanu. Przyjmując, że w doświadczeniach polowych, przeprowadzonych przez SDOO, IUNG oraz inne zakłady i instytucje, stosowano optymalne warunki dla plonowania każdego gatunku, można powiedzieć, że przy uprawie w plonie głównym największe możliwości, wydania wysokiego plonu mają łubin, bobik, a następnie groch, zaś najniższe — seradela. W literaturze rolniczej poświęca się wiele uwagi przydatności zielonej masy strączkowych w żywieniu przeżuwaczy, trzody i drobiu, jak również podkreśla się ich wysoką wartość pastewną. Ocena ta wypada zawsze bardzo korzystnie, zwłaszcza jeśli chodzi o zawartość strawnego białka i karotenu. Nie zanotowano dotychczas żadnych uwag dotyczących niekorzystnego wpływu na surowce i produkty pochodzące od zwierząt żywionych zielonką roślin strączkowych. Rośliny strączkowe można uprawiać w plonie głównym, w poplonie lub jako rośliny wtóre. W plonie głównym, jeśli są wysiewane wiosną, dają dosyć obfite plony zielony masy w pełni lata- w czerwcu i lipcu. Zaś uprawiane jako poplony ścierniskowe oraz plony wtóre plonują w czasie od żniw do pierwszych przymrozków jesiennych. Efektywność poplonów jest aż o połowę mniejsza od efektywności plonu głównego. Poplony jesienne stanowią bardzo często pokarm na pastwiskach dla owiec. Same rośliny trudno ukisić, więc jeśli uprawiamy je z przeznaczeniem na kiszonkę, należy je złączyć z materiałem, który zdecydowanie ułatwi kiszenie. Bardzo rzadko i tylko w wyjątkowych okolicznościach suszy się je na siano. Dzieje się tak dlatego, że ich suszenie sprawia sporo kłopotów, a w okresie jesiennym jest nawet niemożliwe. Mogą być jednak zastosowane jako surowiec do produkcji suszu. Każda odmiana roślin strączkowych różni się od drugiej pod względem swoich wymagań w kwestii gleby pod uprawę, zapotrzebowania na wodę, odpowiednią temperaturę i wiele innych.