Uprawa wikliny

http://przeciw-korupcji.org.pl/ Wiklina rośnie dziko, ale są takie tereny, na których można ją zasiać i mieć gwarancję otrzymania materiału dobrej jakości. Możesz ją uprawiać na własny użytek, jeśli oczywiście plecionkarstwo nie jest ci obce, a możesz także sprzedawać ją firmom, których działalność się z tym surowcem wiąże. Jako że jest to materiał ekologiczny i atrakcyjny pod względem wizualnym, na rynku nie brakuje jego potencjalnych nabywców. Wiklinę wykorzystuje się do plecenia koszów, krzeseł, czy stołów ogrodowych. Jest trwała i wygodna w użyciu. Wiklina nie ma dużych wymagań glebowych — udaje się na każdej glebie z wyjątkiem lotnych piasków, gleb wapiennych oraz zakwaszonych torfów. Warunkiem udawania się wikliny jest dostateczne zaopatrzenie w wodę oraz dobre stosunki powietrzne w glebie. Nadmiar wody, zwłaszcza zastojowej jest dla wikliny bardzo szkodliwy. Dobre warunki znajduje w dolinach rzek, nawet okresowo zalewanych. Wiklina nie ma specjalnych wymagań klimatycznych i wszystkie gatunki dobrze udają się w warunkach Polski, należy jednak unikać terenów często nawiedzanych przez opady gradowe, gdyż powodują one duże szkody na plantacjach. Przygotowując stanowisko dla wikliny, dużą uwagę należy zwrócić na odchwaszczenie pola, szczególnie z chwastów rozłogowych, które z trudem dają się wytępić po posadzeniu wikliny. Ważną rolę w odchwaszczeniu spełnia odpowiedni przedplon — rośliny okopowe lub motylkowe zbierane na zielono. Po zbiorze przedplonu wykonuje się orkę pługiem ciągnikowym na głębokości do 50 cm, który pomaga w zwalczaniu niektórych chwastów, ale przede wszystkim przewietrza glebę. W walce z chwastami na plantacji pomaga również spryskiwanie herbicydami doglebowymi, bezpośrednio po zasadzeniu wikliny i co najmniej dwukrotne spulchnienie. Nawożenie gleb żyznych przed założeniem plantacji jest zbędne, natomiast jest bardzo pożądane na słabych nieużytkach lub glebach wyczerpanych. Bardzo ubogie gleby piaszczyste powinno się nawozić torfem lub obornikiem w ilości 30 - 40 t/ha. Wiklinę uprawia się poprzez umieszczanie zrzezów w glebie. Zrzezy, nazywane inaczej sztobrami, czy sadzonkami, są to kawałki pociętego pędu wikliny, które po zasadzeniu w ziemi ukorzeniają się, w wyniku czego tworzą się nowe rośliny. Zrzezy należy sadzić najlepiej wiosną, chociaż możliwe jest również dokonanie tej czynności jesienią. Wyróżniamy wiklinę zieloną, czerwoną, białą oraz powietrznie suchą.