Zbior wikliny

kobra-detektyw.pl Pręty wycina się corocznie w okresie od jesiennego opadnięcia liści do wiosennego ruszenia soków. Cięcie wykonuje się ręcznie za pomocą specjalnych noży, sierpów i sekatorów, tuż przy pieńku. Ścięte pręty wiąże się w wiązki o obwodzie około 1 m i zestawia obok plantacji. Chcąc podnieść rentowność plantacji należy pręty sortować podczas zbioru według długości oraz jakości. Klasyfikacja jakościowa opiera się m. in. na stopniu rozgałęzienia prętów oraz liczbie i wielkości uszkodzeń. Wiklinę poddaje się uszlachetnianiu, a jedną z metod uszlachetniania jest korowanie poprzedzone moczarkowaniem, pędzeniem lub gotowaniem. Pręty wikliny amerykanki I i II klasy z reguły poddawane są właśnie temu zabiegowi. Korowanie może przeprowadzić sam plantator sposobem gospodarczym lub wykonują je na skalę przemysłową odpowiednio wyposażone zakłady. Korowanie sposobem gospodarczym przeprowadza się na wiosnę po uprzednim doprowadzeniu do ruszenia soków w prętach. W tym celu pręty umieszcza się pod koniec lutego lub na początku marca w tzw. moczarkach. Moczarką może być płytki rów o twardym żwirowatym dnie, brzegi stawu lub jeziora z piaszczystym dnem lub specjalne betonowe .zbiorniki zaopatrzone w urządzenia doprowadzające i odprowadzające wodę. Wiązki wikliny związane luźno ustawia się w moczarkach tak, aby głębokość zanurzenia prętów w wodzie nie przekraczała 15-20 cm. Moczarkowanie trwa w zależności od pogody 3-6 tygodni i jest najprostszym, najszybszym i najtańszym sposobem przygotowania rośliny do korowania. W wyniku tego procesu dochodzi do uaktywnienia miazgi twórczej w prętach wikliny i powstaje jej biała odmiana. Do korowania przystępuje się wtedy, gdy na prętach pojawiają się listki a kora z łatwością da się oddzielać od drewna. Korowanie polega na parokrotnym przeciąganiu pręta przez sprężynujące, stalowe kleszcze. Gotowanie wikliny odbywa się w żelaznych kotłach, które wyposażone są w palenisko. Ze względu na rodzaj wikliny, czas jej gotowania może być różny, ale nie może przekroczyć czterech godzin. Następnie wiklinę studzi się i suszy i przystępujemy do korowania. Efektem gotowania wikliny jest otrzymanie jej czerwonej odmiany. Metoda pędzenia wikliny wymaga specjalnych warunków- stałej temperatury oraz wody. Czynność ta jest wykonywana w betonowych pojemnikach, które są umieszczone w specjalnie do tego przeznaczonych pomieszczeniach. Można również posłużyć się innym sposobem przygotowania wikliny do korowania. Jest nim parzenie. Podczas tego zabiegu następuje odparowywanie wikliny umieszczonej w przeznaczonych do tego kotłach.