Suszenie chmielu

żwirek silikonowy kociraj.com.pl/785-silikonowe Do zbiorów chmielu przystępuje się, kiedy szyszki osiągną dojrzałość techniczną, co zwykle przypada na drugą połowę sierpnia. Dojrzałe szyszki mają jedwabisty odcień, są zwarte, a potarte o papier pozostawiają tłustą plamę. Zgniatane w dłoni łatwo się odkształcają i wydają charakterystyczny szelest. Po rozerwaniu szyszki, widoczne są złocisto- bursztynowe kuleczki lupuliny. Dojrzałe szyszki odznaczają się charakterystycznym zapachem olejków eterycznych. Dotychczas w Polsce powszechnie stosowany był ręczny zbiór chmielu. Ze względu na to, że okres dojrzałości technicznej chmielu jest stosunkowo krótki, duże znaczenie ma sprawna organizacja zbioru, polegająca na wcześniejszym zabezpieczeniu odpowiedniej liczby pracowników oraz potrzebnego sprzętu, a także przygotowaniu suszarni i pomieszczeń magazynowych. Ilość zerwanych szyszek zależy od wprawy pracowników oraz od wydajności chmielu i wynosi przeciętnie 15-25 kg surowych szyszek dziennie. Podczas zbioru szyszki powinny być wstępnie sortowane: do jednego kosza wrzuca się szyszki w pełni dojrzałe i wyrównane pod względem wielkości, nie uszkodzone przez choroby i szkodniki, zaś do drugiego — szyszki zbyt małe lub za bardzo wyrośnięte oraz szyszki z plamami. Podczas zrywania należy pozostawiać przy szyszkach ogonki o długości 0,5 -1,5 cm, gdyż te szyszki, które są pozbawione ogonków, po wysuszeniu łatwo się kruszą. W Polsce, za przykładem innych krajów coraz szerzej wprowadza się mechaniczny zbiór szyszek za pomocą specjalnych kombajnów. Są to skomplikowane i kosztowne maszyny, do których dowozi się rośliny z plantacji. W roku 1969 została skonstruowana przez T. Zaorskiego maszyna do zbioru chmielu, tzw. zrywarka, dostosowana do niewielkich plantacji w gospodarstwach indywidualnych. Maszyna ta służy do spulchniania gleby przed jej dalszym urabianiem lub usuwaniem starych nawierzchni i jest urządzeniem autonomicznym, czyli o własnym napędzie. Najczęściej jest przyczepiana do spycharki, ciągnika. Ważnym elementem jest późniejsze suszenie chmielu. W tym procesie temperatura w suszarni powinna utrzymywać się na poziomie 58-63 stopni Celsjusza. Do wykonania tej czynności służą instalacje ogrzewane gazem lub paliwem ciekłym. Dzięki rozwojowi technologii, możemy posłużyć się w suszarniach nowoczesnymi elektronicznymi sterownikami, które kontrolują poziom temperatury i pozwalają na jej utrzymanie na właściwym poziomie. Wysokość temperatury musi być regulowana, ponieważ chmiel musi być odpowiednio wysuszony, ale nie może dojść do przypalenia żywic. Koszty suszenia różnią się ze względu na rodzaj materiału grzewczego. Przy ogrzewaniu gazem jest to 0,8-1 zł/kg, zaś przy użyciu paliwa ciekłego koszty rosną do około 2 zł/kg. suszenie chmielu