Sadzenie chmielu

Chmiel jest byliną rozmnażaną w sposób wegetatywny (uprawiane są jedynie rośliny żeńskie) za pomocą sadzonek nie ukorzenionych lub sadzonek ukorzenionych. Nie ukorzenione odrosty roczne ukorzenia się, dzięki czemu zbiory następują znacznie szybciej. Należy pamiętać, że przy sadzeniu nie ukorzenionych sztobrów, zbiory będą możliwe dopiero o rok później. Chmiel rozmnażany jest wegetatywnie za pomocą sadzonek nie ukorzenionych lub sadzonek ukorzenionych. Sadzonką chmielu jest podziemna część pędu z ubiegłego roku. Standardowe sadzonki mają 10 - 12 cm długości, 1,5 - 2,0 cm grubości oraz 2-3 pary zdrowych oczek. Sadzonki powinny mieć jasnobrązowy kolor. Kolor szary lub obecność brunatnych plam często jest wynikiem zaparzenia sadzonek lub porażenia przez choroby. Sadzonki nie ukorzenione sadzi się na wiosnę. Przed przystąpieniem do sadzenia, w oznaczonych miejscach kopiemy dołki. Dołki powinny mieć średnicę około 50 cm, ich głębokość zaś zależy od rodzaju sadzonek. Podczas wiosennego sadzenia sadzonek nie ukorzenionych głębokość dołków wynosi 12-15 cm. W środku dołka robi się otwór za pomocą kołka i w nim umieszcza, się sadzonkę, tak aby górny jej koniec znajdował się 12 cm nad powierzchnią pola. Sadzonki powinny być dobrze dociśnięte do gleby oraz przykryte cienką warstwą miałkiej ziemi. Wschody chmielu pojawiają się około 2 tyg. po posadzeniu. Coraz częściej używa się ukorzenionych sadzonek szkółkowanych, które umożliwiają wcześniejsze wejście plantacji chmielu w pełnię owocowania. Według Nicziporczuka plon szyszek z takich plantacji w i roku jest wyższy o 39% w porównaniu z plantacjami obsadzonymi sadzonkami nie ukorzenionymi. Sadzonki ukorzenione otrzymuje się z wiosennego sadzenia podziemnych odcinków pędów w specjalnych szkółkach. Na plantacji należy je wysadzać jesienią w ostatniej dekadzie października. W tym przypadku głębokość dołków jest większa, aby górny koniec sadzonki znajdował się na takiej samej głębokości jak sadzonek sztobrowych. Podczas sadzenia postępujemy tak samo jak w przypadku sadzonek nie ukorzenionych. Ważne jest, aby pamiętać o materiale, który sadzimy w glebie. Nie każda sadzonka nadaje się do zdrowej uprawy i prawidłowego rozwoju chmielu. Nasionka, aby spełniać swoją funkcję dobrze, muszą być wolne od wszelkich chorób i wirusów. Chmiel to roślina, którą uprawia się przez wiele lat na tym samym polu, a starsze plantacje stopniowo stają się coraz mniej produktywne. Dzieje się tak za sprawą wirusów mozaiki jabłoni, czy mozaiki chmielu, roznoszących się mechanicznie lub poprzez owady. Tego typu wirusy są niebezpieczne dla naszych upraw, ponieważ w wyniku ich działania rośliny odznaczają się gorszym składem chemicznym. Należy je zwalczać poprzez stosowanie nowego i zdrowego materiału.