Gatunki wikliny

wibratory Wiklina to młode pędy kilku gatunków wierzb, które po poddaniu obróbce wykorzystuje się w plecionkarstwie. Materiał pozyskiwany jest przede wszystkim z czterech głównych gatunków wierzb: wierzby amerykańskiej, wiciowej, migdałowej i purpurowej. Zastosowanie w wikliniarstwie znacznie rzadziej znajdują takie gatunki wierzby, jak wawrzynkowa, pięciopręcikowa, szara, czy biała. Spośród tych wielu gatunków wikliny, w Polsce największe znaczenie uprawne mają formy koszykarskie, a wśród nich amerykanka i konopianka. Wierzba amerykańska została sprowadzona do Polski w 1985 roku przez Niemca Ernsta Hoedta z Ameryki Północnej. Można ją uprawiać na wilgotnych i zasobnych glebach. Cieszy się wielką popularnością, a jej uprawa stanowi obecnie 70 % wszystkich upraw wikliny. Amerykanka tworzy elastyczne pręty o twardym drewnie i małym rdzeniu, szczególnie przydatne do wyrobów po okorowaniu. W czasie wegetacji pręty mają zabarwienie ciemnozielone, po opadnięciu zaś liści zabarwienie zmienia się na ciemnowiśniowe. Liście amerykanki są lancetowate o brzegach ząbkowanych. Górne liście mają purpurowe zabarwienie. Charakterystyczne dla tego gatunku są duże, szerokie przylistki. Dobrze udaje się na próchnicznych piaskach oraz glebach torfiastych. Plony zielonych prętów 6,5-10 t/ha. Konopianka, nazywana także witwą, dostarcza grubych i długich prętów, jednak o niezbyt korzystnej charakterystyce jakościowej. Występuje naturalnie na obszarze całego kontynentu europejskiego. Najbardziej przyjazne dla niej miejsca wzrastania stanowią tereny wilgotne nad rzekami i strumieniami. Pręty mają gruby rdzeń i są mało odporne na zginanie, a przy tym źle się korują. Cechą charakterystyczną tego gatunku jest omszenie wierzchołka pędu oraz dolnej części liści. Liście są bardzo długie i wąskie o powierzchni ciemnozielonej, błyszczącej. Pręty konopianki używane są do wyrobów koszykarskich bez uprzedniego korowania mają także zastosowanie w produkcji kijów, obręczy i faszyny. W uprawie najbardziej są rozpowszechnione dwie odmiany botaniczne: S. viminalis regalis i viminalis gigantea. Konopianka jest najmniej wymagająca pod względem stosunków wodnych w glebie i dobrze udaje się na glebach ubogich w składniki pokarmowe. Jej zaletą jest odporność na skrajne warunki klimatyczne i choroby. Należy pamiętać, że warunki suchej gleby są dla niej nieprzyjazne i nie należy jej sadzić w takich ziemiach. Okres kwitnienia trwa od marca do maja. fortepian steinway www.meyerpianorenovation.com/pl/